• Duyurular
  • Duyurular

    АКАДЕМИЧЕСКАЯ ИСТОРИЯ И МЫСЛЬ

     

    По всем вопросам приема статей и выпуска очередных номеров обращаться в редакцию соответствующего журнала


  • Sayaç
  • Online Ziyaretçi : 2
    Bugün Toplam : 71
    Genel Toplam : 463019



Dil, yazılı eserlerin entegre bir unsurudur ve bu nedenle mistik eserlerin edebi dilin nasıl kullanıldığı açısından incelenmesi bir dilin edebilik derecesini anlamak için gereklidir. Bu amaçla, literatürü doğru tanımlamalı ve literatürü belli kriterlerle gözden geçirmeliyiz. Bu makalede edebiyat güzel, düzenli, hakim anlayıştan farklı ve okuyucu veya dinleyicinin duygularını uyandırır bir konuşmadır. Bu çalışmada, ilk olarak edebiyattaki tanımıyla hicri 5. ve 6. yüzyıllarda Farsça’nın bazı mistik eserleri ele alınmıştır. Daha sonra, retorik bilimlere dayalı olarak bu eserlerin edebiyattan ne ölçüde yararlandığı belirlenmiş ve mistik eserler farklı bölümlere ayrılmıştır. Mistik eserlerin dilleri arasında belirgin farklar vardır. Bazı eserlerin amacı dilin mekanik işlevini ele almaksızın sadece anlamı iletmektir. Bu tür çalışmalar edebiyattan faydalanmamaktadır. Bu yüzden dilin estetik yönlerine değinmez ve kullanılan dil okuyucunun duygularını kabartmaz. Buna karşılık, bazı eserlerin temel amacı ise okuyucuda güzellik ve zevk duygusu yaratmak; ikincil bir amaç olarak da anlamı iletmektir. Bu eserlerin edebi yönleri zirvededir ve hatta Hâce Abdullah Ensârî’nin “Münâcâtnâme” gibi bazı eserleri şiire çok yakındır. Bildiğimiz kadarıyla, bunlar düzyazı şiir olarak ele alınmaktadır. Bazı eserler iç içe geçmiştir, dilleri bazen edebi, bazen de dilsel güzelliklerden yoksundur. Bu perspektifle, üç çeşit mistik eseri ele alacağız: Saf Mistik Eserler, Edebi Mistik Eserler ve Arada Kalan Eserler.






Adres :Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi
Telefon :+ 90 533 310 2773 Faks :
Eposta :akademiktarihvedusunce@gmail.com / atddjournal@yandex.com

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri